Trabzon
Site Haritası

Vakfıkebir Genel Bilgiler

Tarih

Vakfıkebir, kuruluş tarihi kesin olarak bilinmemekle beraber eski bir yerleşim yeridir. Tarih boyunca Hitit, Pers, Roma, Bizans ve Trabzon İmparatorluğu’nun hâkimiyetinde kalmış, 1461 yılında Osmanlı İmparatorluğu yönetimine girmiştir. Doğal liman olması nedeniyle tarihte deniz ulaşımın önemli merkezlerinden biri olmuştur.
Bugünkü adını, Osmanlı sultanı I. Selim'in annesi Gülbahar Hatun'dan almıştır. Gülbahar Hatun Trabzon’da kurmuş olduğu Hatuniye Vakfı’na Vakfıkebir topraklarının gelirlerini de dahil etmiş, o zamanki adıyla Büyükliman olarak anılan kasaba bu tarihten sonra Vakfıkebir olarak (Büyük Vakıf) olarak anılmaya başlanmıştır.
Bir rivayete göre ilçenin adının ortaya çıkış kaynağı bir hikayeye dayanmaktadır. İstanbul'dan Trabzon'da bulunan I. Selim'i ziyarete gelen Gülbahar Hatun, denizde fırtınaya yakalanmış ve karaya çıkacağı ilk yeri vakfedeceğini söylemiştir. Fırtına dinip, Trabzon'a ulaştığı yer Vakfıkebir sahili olunca, Gülbahar Hatun Vakfıkebir topraklarının gelirini kurduğu vakfa dahil etmiştir. [3]
Vakfıkebir 1874 yılında Osmanlı İmparatorluğu'nun bir kazası olmuştur. Bu tarihte ilçe Akçaabat, Maçka, Yomra ilçeleriyle Trabzon’a bağlıdır. Belediye Teşkilatı 1877 yılında kurulmuştur. İlçede 1888 yılında ilk Rüştiye okulu, 1892 yılında ilk banka olarak Ziraat Bankası açılmıştır.
Vakfıkebir I.Dünya Savaşı sırasında 20 Temmuz 1916’da Rusya İmparatorluğu'nun işgaline uğramış. Bu işgal 14 Şubat 1918 tarihine kadar sürmüştür.
Vakfıkebir ilçesinden 1954 yılında güneyindeki Tonya, daha sonra 80 ve 90’lı yıllarda sırası ile batısındaki Beşikdüzü, Şalpazarı ve doğusundaki Çarşıbaşı ilçeleri ayrılarak bağımsız ilçe olmuşlardır.


Ulaşım

Vakfıkebir ilçesi Doğu Karadeniz bölgesini ülkenin diğer bölümlerine bağlayan ana karayolu üzerinde Trabzon’a 45 km., Çarşıbaşı’na 8 km., Beşikdüzü’ne 3 km. ve Tonya’ya 20 km. uzaklıkta yer alan bir ilçedir. Deniz yoluyla ülkenin her tarafı­na ulaşmak mümkündür. İlçede büyük tonajlı gemilerin yanaşmasına elverişli liman inşaatı bitirilmiş, ihtiyaca cevap vermektedir. Köy yolları bakımından sahil kesimine düşen 13 köy ile Tonya yolu üzerinde bulunan 3 köy asfalttan yararlanmaktadır.

Sağlık

İlçemizde (1) Devlet Hastanesi, (1) Toplum Sağlığı Merkezi, (3 Aile Sağlığı Merkezinde 7 aile Hekimi), (5) Sağlık Evi bulunmaktadır.

İlçemiz Devlet Hastanesi 120 yataklı olup, 10 yataklı Diyaliz Ünitesi mevcuttur. Ayrıca Hastanemize entegre olarak çalışan 112 Acil Yardım İstasyonu bulunmaktadır. Bölge Hastanesi konumunda olan Devlet Hastanesi (24) Kadrolu Uzman Hekim, (9) Pratisyen Hekim, (2) Diş Hekimi olmak üzere (204) Sağlık Personeli, (42) İdari Personel ve (96) Şirket İşçisi ile hizmet vermektedir. 

Hastanemizin 120 yataklı ek bina inşaatının % 90’ı tamamlanmış olup, taşınmaya hazır durumdadır. Yapılan yeni binaya taşınılması durumunda mevcut binanın da yıkılarak yeni hastane binası yapılması planlanmıştır. 

İlçemizde daha önce Sağlık Ocağı olarak hizmet veren Rıdvanlı, Deregözü ve Köprücek Sağlık Ocakları Sağlık Evine dönüştürülmüştür. Çalışma usul ve esasları Toplum Sağlığı Merkezi ve Aile Hekimleri ile koordineli olarak yürütülmektedir. 

Eğitim


Vakfıkebir İlçesinde tarihinden bu yana eğitim ve öğretime son derece önem verilmiştir. İlçenin dağlık yapısı, nüfusun kalabalıklığı ve geçim kaynaklarının sınırlı oluşu eğitim ve öğretime verilen önemi artırıcı faktörlerin en önemlileridir. İlçemizin okullaşma oranı %100, okuma-yazma oranı ise %98’dir.İlçemizdeki ilk ve ortaöğretimdeki öğrenci sayısı 2009–2010 eğitim öğretim yılı itibariyle 5.729’dur. 

İlçe merkezinde (1) Bağımsız Anaokulu, (5) İlköğretim Okulu, (5) Lise, Belde ve Köylerde 2.kademesi olan (6) İlköğretim Okulu ile birleştirilmiş sınıflı (3) İlköğretim Okulu mevcuttur.

Liseler; Anadolu Lisesi, Vakfıkebir Lisesi, İMKB Mesleki ve Teknik Eğitim Merkezi, İmam-Hatip Lisesi ve Ömer Nakkaş Sağlık Meslek Lisesi’dir. Ayrıca bir Turizm Eğitim Merkezi bulunmaktadır.

Öğretmenlerimize hizmet sunan mülkiyeti Belediyeye ait Kültür Sitesinde bir Öğretmenler Lokali mevcuttur. Öğretmen Evinin kendi binasında hizmet vermek için başlatılan inşaatı halen devam etmektedir. 

Ayrıca İlçede Özel Öğretim Kurumu olarak (2) Özel Dershane, (1) Özel Sürücü Kursu ve (3) Özel Ortaöğretim Erkek Öğrenci Yurdu bulunmaktadır.


Nüfus

Adrese Dayalı Nüfus Kayıt Sistemi (ADNKS) Sonuçları

Belediye
ErkekKadınToplam
Merkez6.8466.93313.779
Yalıköy9891.0392.028
Toplam7.8357.97215.807

KöyErkekKadınToplam
Açıkalan98128226
Akköy112129241
Aydoğdu128136264
Bahadırlı314172
Ballı305289594
Bozalan6171132
Caferli193244437
Çamlık76105181
Çavuşlu483495978
Deregözü5685321.100
Düzlük8699185
Esentepe4359102
Fethiye9896194
Fevziye176200376
Güneyköy92136228
Güneysu117115232
Hamzalı307355662
İlyaslı117160277
İshaklı134162296
Karatepe140181321
Kıranköy190204394
Kirazlık6792159
Köprücek91106197
Mahmutlu157155312
Mısırlı124140264
Ortaköy9299191
Rıdvanlı187245432
Sekmenli244244488
Sinanlı80115195
Soğuksu95111206
Şenocak101106207
Tarlacık142174316
Yaylacık96108204
Yıldız100100200
Toplam5.1315.73210.863

İlçe Toplamı12.96613.70426.670


İklim

İlçede kurulu meteoroloji istasyonu 1990 da kapandığından elde edilen veriler 1929-1990 yılları arasıdır. 61 yıllık rasatlar elimizde bulunmaktadır. Ancak 1990’dan sonra istasyon kapandığından son 16 yılın rasat hane verileri elimizde bulunmamaktadır. İşte bu istasyonun 1990 yılına ait verilerini burada değerlendireceğiz.

a) Sıcaklık:

Vakfıkebir’in yıllık ortalama sıcaklık verileri 21,1 0C dir . Yıllık ortalama sıcaklıkları yıl içindeki en yüksek değeri ise 27,8 0C olup bu değer ağustos ayında görülür. (Tablo-1)

Yıllık ortalama sıcaklık:

Tablo-1 de: Vakfıkebir’de Ortalama Sıcaklık Değerlerinin Aylara Göre Dağılımı ( 0C)

Aylar Rasat Süresi

O

Ş

M

N

M

H

T

A

E

E

K

A

1927-1990

8.3

7.9

8.1

13.3

15.8

19.9

21.8

22.5

20.1

15.7

11.9

8.2

Tablo-1’den bakıldığında Ocak ayından Mart ayına kadar devamlı bir ısı azalışı, Nisan ayından Temmuz ayına kadar devamlı bir ısı artışı, Ağustos ayından itibaren Ocak ayına kadar devamlı bir ısı azalışı mevcuttur.

İnceleme sahamızdaki sıcaklığın seyrine etki eden ana faktör; denizin geç ısınıp geç soğumasından başka atmosfer dolaşım sisteminin bil hassa yüksek seviyelerde gösterdiğinin bir sonucudur.

En yüksek sıcaklıklar: 21.0 0C ile Ocak, 36,6 0C ile Haziran ayında olmuştur. Burada en yüksek sıcaklığın Haziran ayında olması normal bir grafik seyri takip ettiğini gösterir. Denizsellik bu sıcaklığa çok fazla etki etmemiştir.

En düşük sıcaklıklar: -5,9 ile şubat ayı 10,0 ile haziran aylarında görülmektedir.

b) Yağış:

Karadeniz’in nemli rüzgarlarına; açık olan kıyı kesimi ve dağların yüksek kesimleri bol yağış aldığı halde akarsular tarafından derin bir şekilde yarılarak dağlar arasında kalmış vadiler ve dağların güney yamaçlarının az yağış aldığı görülür. Vakfıkebir’de ortalama yağış 1242 mm dir. Akçaabat’ın 20 km batısında yer alan fener burnu kütlesinin denize dik bir şekilde inerek deniz üstünden kuzeybatı güneybatı istikametinden hareket eden nemli hava kütlelerini yükselmeye zorlaması sebebi ile fener burnunun doğusunda yer alan Akçaabat 708.7 mm yağış alır. Bu örnekte görüldüğü üzere Vakfıkebir fener burnunun batısında kalması ile yağışlı ve nemli rüzgarlara açık oluşundan yağış ortalaması yüksektir.

Tablo-2 Vakfıkebir’de Ortalama Yağış Miktarı (mm)

Aylar/Rasat Süresi

O

Ş

M

N

M

H

T

A

E

E

K

A

Yıllık

1960-1997

131.9

90.1

84.1

60.1

57.2

68.4

66.8

82.6

125.2

182.6

141.2

151.18

1242

Tablo-2 ve 3 ten anlaşılacağı üzere en fazla yağış sonbahar ve kışta düşmektedir. En az yağış ilkbaharda düşmektedir.

Tablo-3 Vakfıkebir’de Yağışın Mevsimlere Göre Dağılışı

Mevsimler

Yağış tutarı(mm)

Yüzde(%)

İlkbahar

202.3

16.2

Yaz

217.8

17.6

Sonbahar

454.4

36.2

Kış

373.8

30.0

Tablo-4 Vakfıkebir’de Yağışlı Günler Sayısı

Aylar

O

Ş

M

N

M

H

T

A

E

E

K

A

Yıllık

Yağışlı Günlerin Sayısı

12.2

10.6

10.7

10.2

9.6

8.3

7.1

7.4

9.4

11

9.8

11.2

117.5

Tablo 4’ten anlaşıldığı üzere en yağışlı günlerin %26(30.5 gün) sı ilkbaharda, %19(22.8 gün) yaz aylarında, %26 sı(30.2 gün) son baharda %29(34 gün) kış aylarında görülmektedir.

Vakfıkebir de yağışlı günlerin en fazla olduğu mevsim kış mevsimidir. En az yağışlı günlerin olduğu mevsim ise yazdır.

Tablo-5 Vakfıkebir’de Donlu Günler Sayısı

Aylar-Rasat Süresi

O

Ş

M

N

M

H

T

A

E

E

K

A

Yıllık

1964-1990

2

1.9

0.9

0.1

-

-

-

-

-

-

-

0.5

5.4

Vakfıkebir’de toplam 5.4 gün donlu (0 0C nin altına sıcaklığın düşmesi) günler görülür.

Tablo-6 Vakfıkebir’de Sisli Günler Sayısı

Aylar-Rasat Süresi

O

Ş

M

N

M

H

T

A

E

E

K

A

Yıllık

1929-1990

0.4

0.3

2.3

2.5

2.7

0.1

-

-

-

-

0.2

0.2

8.7

Vakfıkebir’de yıllık 8.7 sisli günler görülmektedir.

Tablo-7 Vakfıkebir’de Ortalama Nisbi Nemi(Bağıl Nemi)(%)

Aylar-Rasat Süresi

O

Ş

M

N

M

H

T

A

E

E

K

A

Yıllık

1929-1990

66

68

72

75

76

76

76

76

76

76

71

68

73

Vakfıkebir’de yıllık %73 bağıl nem vardır. Nisbi nemlilik yazın kıştan daha yüksektir.( Tablo-7)

Vakfıkebir ilçesinin bulutluluk oranına bakacak olursak maksimum değere ocak ayında 7.0’a çıkarken minumum değere haziran ayında 5.0’a düşer yıllık açık gün(güneşli) sayısı 70 gündür. En fazla açık günün olduğu ay 8.3 ile hazirandır. Yıllık kapalı gün(bulutlu) sayısı 163.8 dir. Kış ve ilkbaharda en fazla iken yaz ayında kapalı gün sayısı en az olur.


Doğal Bitki Örtüsü

Vakfıkebir’in kıyısından başlayıp birkaç yüz metre yüksekliklere çıkan saha dahilinde Karadeniz ve Akdeniz bitki coğrafyası “lauretum” kuşağı olarak tanımlanan bir çalı kuşağı uzanmaktadır. Örnek, defne, zeytin, vb gibi Akdeniz iklim elemanları ile kızılcık ve fındık gibi Karadeniz kökenli bitkiler ve bu çalıların alt katında oldukça zengin otsu filora yer almaktadır. (Trabzon makisi)

Köylerde ise kızılağaç, çınar, karaağaç, gürgen, meşe, kestane bulunmaktadır. Yüksek kesimlerde ise kayın, ladin, ağaçları ile kaplıdır.

Eğimli yerlerde orman açıldığı için kısmen heyelan sahaları vardır. Ormanlık sahalardaki ortalama %60-70 eğimlidir. Karadağ mevkisinde 1000m3 lük dikili kabuklu gövde ağacı bunun karşılığında 700m3 tonluk maden direği kağıtlık sanayide ve 300 siter odun elde edilmektedir.

Köylerde bulunan orman sahaları bozulmuş bir yapıdadır. Çok bozuk gürgen, çok bozuk kestane-gürgen bulunmaktadır. Gelişme çağındaki özellikle B2, B3, B-1, B3-2, C2-2 çağındaki kızıl ağaçlar bulunmaktadır.

Köylerimizde meyve ağaçları mevcuttur bunlar armut, ayva, erik, elma, dut, incir, mandalina, portakal, hurma, limon, kiraz, fındık vb gibi meyveler bulunur.

Toprak Tipleri

İlçemizde genel olarak hakim toprak tipleri kolüvyal, gri kahve rengi podzolik topraklardır.

1) Kolüvyal Topraklar (K)

Dik eğimlerin eteklerinde yer çekimi, toprak kayması, yüzey akışı veya yan dereler ile kısa mesafelerden taşınarak biriktirilmiş ve kolüvyum denen materyal üzerinde oluşmuş olan bu topraklar genç, (A) C profili topraklardır. Toprak karakteristikleri daha çok çevredeki yüksek arazi topraklarına benzemektedir.

Bu toprakların rengi, oluşturdukları materyalin rengine bağlıdır. Bünyeleri genellikle farklıdır. Eğim ve bünyeleri dolayısı ile drenajları iyidir. Tuzluluk veya alkalilik problemi göstermezler. Profildeki çakıllar, kısa mesafelerden taşındığı için köşelidir. Toprak verimliliğini değerlendirdiğimizde Azot (N): Orta, fosfor (P): Az, Potas(K): az olduğu görülmektedir.

2) Gri – Kahverengi Podzolik Topraklar (G)

Bu topraklarda podzollaşma hafiftir. Üzerindeki bitki örtüsü çoğunlukla yaprağını döken ormanlardır. Bu toprakların tipik olanlarında, yüzeylerinde ince çürümüş yaprak katı, altında 5-10 cm’ lik bir humus katı bulunur. A1 horizonu grimsi kahverengidir. A2 horizonu 12,5-30 cm kalınlıkta, gri veya sarımsı kahverengi ve pul yapıdadır. B horizonu daha ağır bünyeli, sarımsı kahverengiden kırmızımsı kahverengiye kadar değişen renkte ve çoğunlukla blok yapıdadır. Toprak reaksiyonu genellikle orta asit, humus atının reaksiyonu ise hafif asit veya nötrdür. Verimlilikleri ana maddenin bünye ve tabiatına bağlıdır. Bu toprakların verimliliklerine baktığımızda Azot (N): orta, fosfor(P): orta potas(K): az olduğu görülmektedir. Bu toprakların verimliliklerini artırmada, kireçleme ve gübreleme ile iyi sonuç alınabilir.

Beşeri Coğrafya

Vakfıkebir’de Yerleşme Şekilleri Ve Meskenler: İlçe’de yerleşmeyi iki başlık altında inceleyebiliriz.

1.Eski yerleşme şekli: İlçe geneline baktığımızda topografyaya bağlı dağınık yerleşme şekli görülür. Bir kaç evi bir arada görmek zordur. Evlerin yapımı erkek çocuk sayısına göre odaları fazla veya azdı. Tek katlı evlerin yanlarında eklenti olarak mazı, dam ve çetenler bulunur. Hatta tuvaletler dahi evin dışına eklenti olarak yapılırdı. Çift katlı evlerde ise alt alt kat hayvanların barındığı ağırlar, ikinci katta ise insanlar yaşardı. Bu tip evler olup bunun üzeri kiremit olurdu. Ahşap evler, Taş evler, Hımışlı evler* köylerde az da olsa vardır.

2. Yeni yerleşme şekli: Yığma ve betonarme evlerdir. Mesken tipleri beş altı katlı apartmanlar şekline dönmüştür. Bu evlerin alt katında veya bahçe sınırları içersinde kesinlikle ağır dam mazı bulunmaz. Tuvaletler evin içindedir.

*Hımışlı Evler: Evin iskeletini oluşturduğu birbirine çatılmış kerestelerin, araları kerpiç, taş, tuğla ile doldurularak yapılan evlere denir.

Ekonomik Coğrafya

A) Toprak Rejimi Ve İşletme Tipleri

Eskiden tarım için ayrılan yer geniş alan kaplamaktaydı günümüzde ise miras yoluyla araziler bölünerek küçülmesi sonucunda toprak aileleri artık bakamaz duruma geldi. İlçemizde de bundan dolayı göç hareketleri büyük şehirlere olmuş ve olmaktadır. Toprağı fazla olan aileler ise, bu alanları fındık bahçesi yaparak geçimlerinin büyük bir bölümünü sağlamaktadırlar.

Vakfıkebir’de nadas uygulaması görülmemektedir.

B) Tarım Metotları Ve Kullanılan Aletler

İlçemizde nadas uygulanmadığı için toprak zamanla zayıflamakta bundan dolayı gübreleme yöntemine başvurulmaktadır. Hayvan dışkılarını doğal gübre olarak kullanılmasının yanında hazır gübrelerde kullanılır. Zayıflayan toprak mineral bakımından zenginleştirilmeye çalışılır. Bitkileri zararlılardan korumak amacı ile ilaçlama yapılmaktadır.

İlçede tarım arazilerinde traktör makineleri kullanılmaktadır. Sürülemeyen arazileri bel kazma vb gibi tarım aletleri ile işlenebilmektedir.

Vakfıkebir de şuanda ekstansif (ilkel) tarım metotları yaygındır.

C) Elde Edilen Tarım Ürünleri:

Vakfıkebir’de en çok üretime tabi olan ürün fındıktır. Sıra ile patates, mısır, çay, sebze, ve meyvelerdir.

D) Hayvancılık Ve Ekonomik Değerleri:

İlçemizde büyük baş hayvancılık, küçük baş hayvancılık, kümes hayvancılığı, balıkçılık ve arıcılık yapılmaktadır. Vakfıkebir’de süt işleyen 2(iki)fabrikanın bulunuşu ekonomik açıdan büyük önem taşımaktadır.

a)Büyükbaş Hayvancılığı: Köy halkı, büyükbaş hayvancılığı genelde kendi ihtiyaçlarını(süt, tereyağı, peynir, yoğurt, ayran, çökelek)karşılamak için yapar. Bazıları ise pazarda satmak için bu hayvanları bakar.

b)Küçükbaş Hayvancılık: Bir kısım insanımızda, koyun ve keçi besleyip satmakta, etinden, sütünden, yağından, yününden, yararlanmaktadırlar.

c)Kümes Hayvancılığı: Genellikle bahçesi olan her evde tavuk ve horoz beslenilip etinden, yumurtasından faydalanılır ve pazarda da satılır.

d)Balıkçılık: İlçede balıkçılıkla uğraşan kişi sayısı azdır. Vakfıkebir’e bağlı belediye olan Yalıköy’de balıkçılıkla uğraşan kişi sayısı daha fazladır.

e)Arıcılık: Son yılarda arıcılık faaliyetinde ilçemizde gözle görülür bir artış olmuştur. 



Mutfak  

Yağlaş

Malzemeleri:
Mısır unu, peynir, tereyağı

Yapılışı:
Yeteri kadar yağ tavada eritilir. Kıyılmış peynir yağa konur. Sıvı hale gelinceye kadar karıştırılır. Az miktarda su ilave edilir. Su kaynadıktan sonra biraz mısır unu karıştırılarak konur, karışım iyice sağlandıktan sonra yenilemeye hazır hale gelir.

Lahana Çorbası

Malzemeleri:
Karalahana, mısırunu, yağda mısır yarması, kuru fasulye, acıbiber, içyağı.

Yapılışı:
Fasulye Önceden haşlanır. Karalahana kıyılır. Bir tencere içine yeteri kadar su konarak kaynatılır. Kaynamış suya fasulye ile kıyılmış lahana ilave edilir, bunun üzerine bir miktar mısır unu ya da mısır yarması konur. Pişene kadar kaynatılır. Yemek pişince yağ bir tavada eritilir. Biberi ilave edilir. Yağı yanıncaya kadar eritilir. Yemeğin ü-zerine dökülür.

Hamsi Kuşu

Malzemeleri:
Mısırunu, maydanoz, kılçıkları çıkarılmış hamsi, pırasa veya yeşil soğan.

Yapılışı:
Mısırunu ve bütün malzemeler bir kabın içerisine kıyılmış olarak konur, bunların hepsi karıştırılarak hamur gibi yoğurulur. Elde edilen hamur, köfte şekline sokularak yağda kızartılır.

Sarambula

Malzemeleri:
Mısırunu, pırasa, soğan, hamsi

Yapılışı:
Kara taştan yapılmış olan plaki kara ateş üzerinde sacayağı de¬nen aracın üzerine ters çevrilerek konur. Altındaki ateş İyice yakılarak plaki kızartılır. Bu arada pırasa, soğan kıyılır. Kızgın plaki ateşten alınır. İçerisi, silinerek temizlenir. Yine sacayağının üzerine normal şekliyle konur. İçine kıyılmış soğan ve pırasa konarak karıştırılır. Sonra kılçığı alınmış belirli miktarda hamsi konur. Sebze kısmı, biraz haşlandıktan sonra kaynar su ilave edilerek un konur ve karıştırılır? Ateş üzerinde pişirme İşlemine devam edilir. Ateşten alınarak pişen yemek sofraya konur, içine çiğ olduğu gibi, eritilerek de tereyağı konur, bütün ev halkı ile birlikte sofraya oturularak afiyetle yenir.

Isırgan Yemeği

Malzemeleri:
Yeşil ısırgan otu, mısırunu, tereyağı

Yapılışı:
İlkbahar aylarında yeşil ve taze ısırgan otunun tepe kısımları toplanır. Bunlar kaynar suda iyice haşlanır. Suyu süzülür. Bir tencerede bir miktar su kaynatılır. Önceden haşlanmış mısır unu, ilave edilir. Öylece pişirilmeye terk edilir. Piştikten sonra tereyağı, tavada iyice yakılarak üzerine dökülür. Sarımsakla diş diş hazırlanarak yemeğe ilave edilir.

Mısır Çorbası

Malzemeleri:
Mısır yarması, kurufasulye, ayran, tereyağı.

Yapılışı:
Kuru fasulye önceden haşlanır. Bir tencerede su kaynatılır. Haşlanmış kuru fasulye ile mısır yarması kaynamış suya dökülür. İyice piştikten sonra tereyağı tavada eritilerek üzerine dökülür. Tabaklara servis yapılır. Üzerine ayran dökülerek afiyetle yenilir.

Kaynak: vakfikebir.gov.tr


Yorumlar - Yorum Yaz